Hij kon zich telkens maar weer voeden van de herinnering.
Hij was een beest. Zonder gezicht.
Een zuigeling.
Maar dan zou hij het voelen. De leegte die terugkwam.
En de behoefte zou weer in hem naar boven komen.
Ga maar. - Hier in?
Toen de zomer kwam keek hij naar jonge geliefden die het maïsveld inslopen.
Hij volgde hen. En keek toe.
Kom je naar bed?
Ja, gauw.
Buckley heeft dit gedaan. - Klopt, hij zei dat dit ons huis was...
dit is het politiebureau, en dit ben jij. - Dit ben ik?
Ja, hij heeft jou hoofdcommissaris gemaakt. - Ik ben 9 kilo aangekomen.
Dat moet het uniform zijn. - Het gevaar van een bureaubaan.
Ik wil een vermissing opgeven. - Ga toch zitten.
Hij leeft er elke dag mee. - En jouw huwelijk dan?
Wat voor huwelijk? Jack slaapt in de studeerkamer.
Je moet een manier vinden om door te gaan. Je hebt geen andere keuze.
Als je het niet vol kunt houden, moet je...
Die sherry gebruik ik om te koken. - Je moet een manier vinden om er mee te leven.
Er mee leven? Ik leef er mee.
Ik reken er mee af. Nou en?
Je hebt een graf midden in je huis.
Lieverd, denk je echt als je het dicht maakt, dat de pijn dan weggaat?
Mijn moeder ging zo ver mogelijk weg.
Ze vond een baan bij een klein boerenbedrijf net buiten Santa Rosa.
Het werk was zwaar, maar dat vond ze niet erg.
Als iemand het vroeg zei ze dat ze twee kinderen had.
Lieve Lindsey...
En Lindsey, die altijd zei dat ze niet in de liefde geloofde.
Heeft dat toch gevonden.
En daar was het. Het moment dat ik nooit zou kennen.
Mijn kleine zuster had mij ingehaald.
Ze werd volwassen.
Wat is er? Ik dacht dat je blij zou zijn.
Ik ben blij.
Ik ben heel erg blij.
Waarom huil je dan?
Denk je dat ze hem niet wilde zoenen? - Nee, dat wilde ze wel.
Ze wilde hem heel graag zoenen.
Altijd keek ik naar Ray.
Ik was in de lucht rondom hem.
Ik was in de koude winterochtenden die hij doorbracht met Ruth Conners.
Dat vreemde andere wereldse meisje...
die zo makkelijk de aanwezigheid van de doden accepteerden onder de levenden.
En soms dacht Ray aan mij.
Maar hij begon zich af te vragen, of het tijd was die herinnering weg te stoppen.
Misschien was het tijd om mij te laten gaan.
Lindsey, gooien.
Vermist meisje Susie Salmon en zuster Lindsey Salmon (rechts)
De laatstejaars van Fairfax halen diploma
Talentvolle Studenten Symposium
Mijn moordenaar toonde eindelijk instincten.
Hij wist dat mijn zuster zich afvroeg wie de eenzame man was in het groene huis.
Ze leek vastbesloten bij hem binnen te dringen.
En dat stond hem tegen.
Hij begon een bekende jeuk te voelen.
Rollen te ontwikkelen
Mam, kijk. - Heel even.
Voorzichtig, schat. - Mam.
Dat is een mooie...
Mam, kijk.
Papa, kijk eens naar mij.
Mr Salmon, hallo.
Wat is dat? - Een project waar ik aan werk.
Bent u een jager? - Eenden.
Dat is een val toch? - Ja.
Ja. - Werkt dat echt?
Ja zeker.
Het gaat allemaal om de schuilplaats.
En geduld. Er is veel geduld voor nodig.
Uren achtereen in het donker zitten. Ik hou van de natuur.
Altijd al gedaan.
Mr Salmon?
Ik heb nooit de kans gezegd hoezeer het me spijt van uw verlies.
Papa.
Laat mij u helpen. - Ik red het wel.
Het is geen moeite.
Goed, bedankt.
Papa, kijk. - Die is voor u.
Graag gedaan.
Hij ruikt heerlijk.
Kijk eens naar mij. - Voorzichtig, schat.
Hij ruikt heerlijk.
Heerlijk. - Prachtig.
Papa.
Papa, kijk eens naar mij.
Ik denk dat u nu naar huis moet gaan, Mr Salmon.
Het spijt mij. Ik kan u niet helpen.
Wat heeft u met mijn dochter gedaan?
Het moet ophouden, Jack. Je was bijna gearresteerd vanavond.
Je hebt geluk dat George Harvey geen klacht heeft ingediend.
Geluk gehad?
Jouw vader heeft een gat in de man zijn achterdeur gemaakt.
Hij had een gat in zijn hoofd moeten maken. - Lindsey, alsjeblieft.
Heb je dat gehoord, Jack? Dit voorbeeld geef jij aan je kinderen.
De buren lastigvallen. - Hij is niet gek.
Dat zei ik niet. - Waarom luister je dan niet naar hem?
Omdat je bewijs nodig hebt, Lindsey.
Je kunt George Harvey niet beschuldigen als je geen bewijsstuk hebt.
Je hebt bewijzen nodig. - Jij bent zielig.
Waarom geef je het niet toe. Je bent lang geleden opgehouden met naar haar te zoeken.
Len heeft gelijk.
Het is tijd dat we dit achter ons laten. Het is al te lang doorgegaan.
Dit moet ophouden. - Papa...
Dingen volgen hun natuurlijk loop, Lindsey.
Len, ik waardeer alles wat je hebt gedaan. Je bent een geweldige vriend voor mij.
Dat geldt ook voor Abigail.
Je bent een geweldige vriend voor ons beiden.
Moord verandert alles.
Toen ik nog in leven was, haatte ik nooit iemand.
Maar nu was haat alles wat ik nog had.
Ik wil dat hij dood is.
Ik wil dat hij koud is, en dood, zonder bloed in zijn aderen.
Kijk mij nou eens.
Kijk wat hij mij aangedaan heeft.
Wat ben ik nu? Het dode meisje?
Het verloren meisje? Het verdwenen meisje?
Ik ben niets.
Zo stom.
Ik was zo stom. - Jij hebt dit niet onder controle, Susie.
Hij bezit jou niet.
Jij kunt bevrijd zijn van hem. Maar niet op deze manier.
Wat weet jij nou? Jij weet niets.
Die man heeft mijn leven genomen.
Je zult het wel zien, Susie. Aan het einde. Je zult het begrijpen.
Iedereen gaat dood.
Brian? - Ga nu maar.
Goed dan.
Papa?
Papa? Ik realiseerde mij wat ik gedaan had.
Ik dwong hem te stoppen.
Ik dwong hem om terug te gaan.
Ik weet dat jij het bent. Kom tevoorschijn.
Kom tevoorschijn.
Heb je mij gehoord, klootzak?
Ga van mij af. - Zieke klootzak.
Brian, hou op.
Brian, hou er mee op. - Je raakt mijn meisje niet aan.
Papa!
Nee. - Brian, hou op.
Brian, hou op.
Je hebt hem vermoord.
Hij is dood. - Schiet op.
Schiet op.
Toen wist ik dat hij mij nooit op zou geven.
Hij zou mij nooit bij één van de doden rekenen.
Ik was zijn dochter.
En hij was mijn vader.
En hij had van mij gehouden, zoveel als mogelijk was voor hem.
Ik moest hem laten gaan.
Sophie Cichetti, Pennsylvania. 1960.
Ze was zijn huisbazin.
Jacky Meyer, Delaware. 1976.
Ze was net 13 geworden. Haar lichaam was gevonden in een drainage greppel.
Aan de kant van de weg.
Lea Fox. Delaware 1969.
Ze was al dood toen hij haar lichaam in de rivier gooide.
Lana Johnsen. 1960.
Bucks County. Pensylvania.
Ze werd in een hut gelokt, die hij van oude deuren gemaakt had.
Zij was de jongste. Zij was zes.
Flora Hernandez. Delaware 1963.
Hij wilde haar alleen maar aanraken. Maar ze schreeuwde.
Denise Liang. Connecticut 1971.
13. Ze wachtte op haar vader die de winkel aan het afsluiten was toen ze verdween.
Denise Lian, die soms graag Holly genoemd wil worden.
Susie Salmon, 14. Norristown, Pennsylvania. 1973.
Vermoord in een kamer die hij gebouwd had onder de aarde.
Kom op, jongens. Volhouden.
Alles goed. Lyndsey? - Ga maar door.
Zeker weten? - Ga nu maar.
Haal je ons weer in?
Tiener aangeklaagd voor misdrijf
Salmon meisje
Maïsveld Salmon huis
Luik
Papa.
Waar is papa?
Mama.
Wat doe jij hier? - Wat maakt dat uit. Ze is thuis.
Voorgoed thuis? - Natuurlijk is ze voorgoed thuis.
Waar is Buckley? - Voetbaltraining. Ik haal hem over een uur op.
Mijn meisje. - Jack.
Kijk jou nu eens. Wat is er gebeurd?
Nee, u bent te laat.
We zijn gesloten. - U bent gesloten?
Ja.
Jammer. Ik had echt gehoopt dit ding kwijt te raken.
Sorry, man. We gooien het dicht. - Jullie gooien het dicht?
Ik wil het jullie niet lastig maken, maar...
Heeft u hulp nodig. - Ja, prima.
Ik kom hier bijna elke dag.
Ik luister graag naar de geluiden.
Heb je Holly gezien? - Heeft ze je over deze plek verteld?
Ja.
Dan moet je klaar zijn. Ik ben Floor Hernandez.
De anderen zullen hier gauw zijn.
Wie is dat? - Ik weet het niet.
Ik krijg de kriebels van hem. - Kriebels? Ben je 12 of zo?
Het is prachtig.
Natuurlijk is het prachtig.
Het is de hemel.
Kom op maar.
Waar wacht je nog op? Je bent vrij.
Bijna.
Nog niet helemaal.
Wat is er gebeurd?
Wat is er?
Je hebt eens een gedicht voor mij geschreven.
Je noemde jezelf een moeras.
Het lukt wel.
Kus mij.
Je bent prachtig, Susie Salmon.
Dit waren de prachtige gedichten, die rondom mijn verdwijning ontstaan waren.
De verbindingen zijn soms ragfijn.
Soms met grote moeite gemaakt.
Maar vaak prachtig.
Dat gebeurd is nadat ik verdwenen was.
En ik begon de dingen op een wijze te zien...
die mij de wereld liet vasthouden zonder mij.
Een koude nacht.
Heb je een lift nodig?
Nee.
Nee?
Weet je het zeker? Het is hier aardig koud.
Ik breng je waar je maar naar toe wil.
Wat zeg je ervan? - Kijk, meneer...
ik ben niet geïnteresseerd. Goed? - Ik doe niets. Ik wil alleen beleefd zijn.
Dat is alles.
Een jonge dame, 's avond alleen. Dat is niet veilig.
Heb je mij niet gehoord? Donder op.
Toen mijn moeder mijn kamer inging realiseerde ik mij...
dat ik al die tijd op haar aan het wachten was.
Ik heb zo lang gewacht.
Ik was bang dat ze niet zou komen.
Ik hou van jou, Susie.
Niemand merkt het als wij weggaan. Ik bedoel...
het moment dat wij echt verkiezen om te gaan.
Je voelt hoogstens een fluistering. Of een fluisterende golf.
Die naar beneden golft.
Ik heet Salmon. Net zoals de vis.
Mijn voornaam is Susie.
Ik was 14 jaar toen ik vermoord werd. Op 6 december.
1973.
Ik was hier maar even.
En toen was ik verdwenen.
Ik wens jullie allemaal een lang en gelukkig leven.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Jesprulin en Suurtje.
Gesplit door DSoul. Gedownload van www.ondertitel.com